Blader door categorie Algemeen
Algemeen

Als een warme jas

Op 04 december 2019 heb ik weer een afspraak bij Medi Spa Annelies in Vorstenbosch. Deze gang maak ik eens per jaar, al jaren lang, maar nooit alleen. Ed ging altijd mee. We maakten er een uitje van en gingen na afloop ergens een lunch pakken. Ed vond het ook leuk om in de Medi Spa te zijn. Hij genoot van de gesprekken en voelde zich daar erg op zijn gemak. Dit jaar echter moet ik alleen. Mijn lieve Ed is op 13 januari 2019 overleden.

Ik slaap slecht en sta geradbraakt op. Keurig op tijd stap ik in de auto, stel de Tomtom in en ga op weg. Het is erg druk op de weg en daar wordt mijn hoofdpijn niet beter van. Ik ben erg onrustig zonder te weten waar dat vandaan komt. Ergens halverwege stromen de tranen over mijn wangen en is mijn zicht wazig. Mijn verbazing is groot. Waar komt dit zo plotseling vandaan? Ik concentreer me om goed op de weg te blijven. Naarmate ik dichter bij Annelies kom worden mijn tranen heftiger en raak ik behoorlijk overstuur. Ik ben vroeg, parkeer  mijn auto op de parkeerplaats en blijf nog een tijdje heftig snikkend in de auto zitten. Waarom, zo vraag ik mij af, ga ik niet naar binnen? Schaam ik me voor mijn tranen? Ik weet dat ik daar troost zal vinden en tot rust kom.  Inmiddels is bij mij het kwartje gevallen en weet ik waarom ik huil!

Door het leuke contact en de vertrouwdheid van de Spa voel ik het gemis van Ed heel erg.  Hij sprak altijd met iedereen hier en zat vol verhalen. Hij genoot er van. Nu  begrijp ik ook mijn onrust. Ik wist heel diep vanbinnen dat dit zou gebeuren en zag er tegen op. Dit was ons gezamenlijke terrein. Ik vat moed en ga naar binnen waar Annelies me welkom heet. Ik heb het niet meer en schiet naar het toilet. Als ik terug kom staat mijn kopje koffie al klaar. Ik ga zitten, schiet weer vol en dan ziet Annelies mijn ontreddering. Ze komt naar me toe en slaat haar arm om me heen. Met horten en stoten vertel ik dat Ed overleden is en dat dit de eerste keer is dat ik alleen kom. Dat dit een plaats was waar we altijd samen heen gingen. Dat ik Ed nu vreselijk mis. Ze troost me en we praten. Dit doet me goed en ik wordt langzaamaan rustiger. Ik ben blij dat ik de kans heb gekregen dit verdriet te uiten. Als dat niet was gebeurd had ik  er nog lang mee gelopen. Ook tijdens de behandeling krijg ik de gelegenheid  te praten. Het lucht me op. Dankjewel Annelies. Je bent een mooi mens en hebt een groot invoelingsvermogen.

Ooij 4 december 2019 Ria van Rossum-Hoenselaar

Algemeen

Over vallen, opstaan en weer doorgaan

Ze had een droom. Haar eigen zaak, een schoonheidssalon. Maar het liep zoals het liep, haar man had zijn bedrijf en zij ondersteunde hem daarin. De zorg voor haar kinderen drong haar droom naar de achtergrond. Ze hadden een goed leven, maar haar droom bleef.

Toen haar man zijn bedrijf verkocht zag ze haar kans schoon. Nu was het haar tijd. Ze ging de ‘toen nog particuliere’ opleiding volgen en startte haar salon in 1998. Ze was toen 41 jaar.

Heerlijk vond ze het om zich terug te trekken in haar eigen ruimte, haar klanten op weg te helpen  naar een mooiere en gezonde huid met heel veel aandacht en energie. Daar kreeg en krijgt ze zelf veel energie van. Maar ook genoot ze van het opbouwen van haar eigen bedrijf.

Alles verliep voorspoedig en ze bouwde een mooie klantenkring op en was trots op haar zaak. Bewust koos ze om alleen te blijven werken, om zodoende veel privacy te bieden aan haar klanten. Bewust koos ze voor de 40+ vrouw waar ze zichzelf mee kan identificeren, die ze kan aanvoelen en helpen op de best mogelijke manier. Ze maakte dagen van 9.00 uur in de ochtend tot soms wel 23.00 uur in de avond en ze genoot met volle teugen. Het was druk en dat voelde heel goed voor haar.

Tot ze in 2016 op heel ongelukkige wijze een val maakte, gewoon naast haar behandelstoel en zowat alles brak wat je maar breken kunt. Haar dijbeen, knie en elleboog.

Toen viel haar droom aan diggelen

Een lang traject van revalidatie volgde. Mentaal was de klap des te groter, omdat ze voorlopig niet kon werken en haar zorgvuldig opgebouwde bedrijf beetje bij beetje zag afbrokkelen. De klant gaat immers op zoek.

Maar de aanhouder wint en na het herstel pakte ze de brokstukken weer bij elkaar, waarbij de recessie ook nog eens parten speelde en ging weer aan de slag met opbouw. Voor even maar dit keer. Want nog geen jaar later ging ze in de wasstraat onderuit en brak haar pols en enkel op twee plaatsen. Het verhaal van revalidatie begon opnieuw. Je zou de handdoek in de ring gooien, maar niet als je Ingrid Sielhorst heet.

Opstaan en weer doorgaan

Als je zo letterlijk en figuurlijk wordt onderuit geschoffeld, dan zou je kunnen bedenken of je nog wel wilt. Maar ze wilde heel graag! Gretig ging ze weer aan de slag, ze dook in de nieuwe trends en ontwikkelingen, koos merken die bij deze tijd passen. Met pinnen in haar lijf en littekens als aandenken. Letterlijk en figuurlijk.

Op dit moment heeft ze weer net zoveel zin om te ondernemen als toen ze begon. Haar doelgroep, de 40+ klant is nog exact hetzelfde, ware het niet dat die klant veranderd is en dus ook het aanbod.

Wie is die 40+ vrouw?

Die 40+ vrouw is de bewuste vrouw die snakt naar een Me Time moment, persoonlijke aandacht en huidverbetering. Die met nieuw verworven energie de deur weer uitgaat. Die anoniem de salon kan verlaten vanwege de rustige ligging. De vouw die een gepersonaliseerde en hoogwaardige behandeling krijgt en adviezen incluis. Puur en oprecht, en aangepast aan de wensen.

Haar  warme persoonlijkheid doet je meteen op je gemak voelen, en je waant je voor even in een andere wereld.

De 40+ vrouw is een van de overheersende leeftijdsgroepen in onze maatschappij, en steeds meer vrouwen blijven gelukkig tot een steeds hogere leeftijd goed voor zichzelf zorgen. Heel goed voor alle partijen, want zolang je goed voor jezelf zorgt, sta je midden in het leven en kun je het leven gemakkelijker aan. Het maakt je gelukkiger. En zo is het ook met Ingrid, dit past bij haar en hier voelt ze zich goed bij. Ze gaat er nog een aantal jaartjes voor, en waarom ook niet? Zingeving is een van de belangrijkste levenselixers.

En een echte ondernemer geeft nooit op!

Annelies

Algemeen

Mijn opinie over Internationale Vrouwendag

Laat ik vooropstellen dat ik niet zo van die ‘speciale in het leven geroepen’ dagen ben. Om het minste en geringste worden er dagen verzonnen om iemand in het zonnetje te zetten, of extra aandacht te geven. Even vaak zijn hier economische belangen bij. Iedereen wil een graantje meepikken, omdat mensen vanuit emotie kopen. Niet meer en niet minder, we beslissen nog altijd met ons limbische (onderbewuste) brein. De commercie is niet gek.

Ik word er bijna onpasselijk van. Al die verzonnen dagen. Zelfs als ondernemer die graag verkoopt, doe ik hier niet aan mee omdat ik het weinig origineel vind. Waarom roep je als bedrijf niet zelf een dag in het leven? Of verwen je iemand waarvan jij denkt dat die het echt verdient? Dat noem ik onderscheidend en oprechte liefdadigheid, want dat was toch de intentie?

De ware betekenis van Internationale vrouwendag.

Jammer genoeg schijnen heel veel mensen niet te begrijpen waar het werkelijk om draait. Anders dan (volgens mij bijna alle) in het leven geroepen dagen is Internationale vrouwendag die sinds 1911 jaarlijks gevierd wordt. In 1912 deed Nederland voor het eerst mee.

Ontstaan vanuit een diep verlangen en hoop op een beter en gelijkwaardiger leven voor vrouwen ten opzichte van mannen. Om de positie van vrouwen naar een ander level te brengen, emancipatie wel te verstaan. Genderongelijkheid, solidariteit en stemrecht wat we in 2018 eindelijk kregen. Bizar wie het ooit verzonnen heeft dat vrouwen onderdrukt moesten worden.

Tegenwoordig geeft elk land geeft er haar eigen betekenis aan. In de Westerse wereld zijn we een stuk verder in gelijkwaardigheid ten opzichte van een aantal andere landen. Ik ben onder de indruk van wat er nog gebeurt in de wereld. Nu komen ook huiselijk geweld en MeToo in beeld.

In België zeggen ze ‘als vrouwen stoppen, dan stopt de wereld met draaien’.

Hoe gaat het in Nederland?

Alhoewel we het als vrouw absoluut goed hebben ten opzichte van vrouwen in veel andere landen, wordt hier vooral aandacht gevraagd voor economische zelfstandigheid, zorg en arbeid, discriminatie en racisme. Ik beperk me hier tot het arbeidsrecht.

Hier is nog steeds een hele wereld te winnen. Nog altijd blijkt dat vrouwen in de top van het bedrijfsleven nog sterk ondergeschikt zijn. Waarom? De keuzes worden in de regel gemaakt door mannen, en die kijken nog altijd door mannen ogen. De evolutie gaat blijkbaar niet zo snel. Het blijft nog steeds een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden.

Ingrid van Engelshoven, minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen maakt zich hard voor meer rechten voor vrouwen in de top. Ze heeft daarom ‘namen en shamen’ in het leven geroepen, zodat de bedrijven die geen vrouwen in de top toelaten met naam en toenaam met de ‘billen bloot gaan’.

Zijn mannen bang voor sterke vrouwen?

Vrouwen zijn het sterke geslacht. Ze houden de boel altijd draaiende. Hebben naast hun intelligentie vermogens die mannen niet hebben. Ik denk dat dat een lastig stukje is voor mannen. Vrouwen gaan steeds meer in hun kracht staan.

Als vrouw ben ik natuurlijk niet objectief, maar ik denk dat een gelijke verdeling ontzettend veel kan  opleveren voor een goede maatschappij en een beter bedrijfsleven.

We zijn meer dan honderd jaar verder, en nog altijd heerst er ongelijkheid.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf.

En toch, toch denk ik dat het bij onszelf begint en de aanhouder wint. Er is zich nu natuurlijk al een totale verandering aan het voltrekken door de financiële onafhankelijkheid van veel (jonge) vrouwen. De mannen zijn al met een enorme inhaalslag bezig om ook andere (huiselijkere) rollen op zich te nemen. Waarom ook niet? We moeten dan wel onze nek uitsteken, en niet eeuwig in die valse bescheidenheid blijven zitten. Daadkracht, niet aan de zijlijn schreeuwen maar onszelf inzetten waar we kunnen. In buurten en verenigingen, in besturen en politiek. Zeggen en uitstralen waar we voor staan, dat is wat we van de mannen kunnen leren. Samen zijn we sterk, onderschat de vrouwen niet. Samen kunnen we de wereld verbeteren. Over honderd jaar weten ze niet beter.

Annelies

Algemeen

Als je dat doet wat je hart je ingeeft

Mensen fascineren me mateloos. In mijn huidige functie als importeur heb ik het voorrecht om veel mensen te ontmoeten. Nu zou een ontmoeting redelijk oppervlakkig kunnen zijn, maar dat is het in mijn geval meestal niet.

We gaan een soort van relatie aan met onze partners die de keuze maken om met onze producten te gaan werken en ze te verkopen, maar dat is het niet alleen. Het is een commitment wat ze met ons aangaan, waarin ze ons vertrouwen en met ons willen samenwerken.

Dan wil je je zakelijke partner toch beter leren kennen? Wat mij betreft het liefst met terugwerkende kracht vanaf het allereerste begin van haar carrière, of liever nog, haar leven. Zodat ik haar leer kennen en op die manier kan helpen in groei van haarzelf en haar bedrijf.

Verkopen is meer dan doosjes schuiven, het is een verhaal dat goed moet voelen. Pas dan kun je het ook op die manier overbrengen. Training en begeleiding op maat kan pas op maat zijn als je elkaar wat beter kent. Als je weet wat hen beweegt. Ik houd van authenticiteit van mensen en bedrijven en van diepgang in gesprekken, zodat we weten waar we aan toe zijn en naar toe willen.

En soms kunnen die gesprekken behoorlijk wat indruk op me maken.

Gisteren was weer zo’n dag

Ik bezocht Agnieszka en haar bedrijf Skin Treat. Al waren we al enkele jaren ‘facebook vrienden’, ik had haar slechts één keer ontmoet bij mijn bedrijf. Die eerste ontmoeting was meteen zo kloppend en overtuigend dat ze gelijk wilde starten met ons product. Er was een klik, de puzzel viel op haar plek.

Tijdens mijn bezoek vertelde Agnieszka me haar levensverhaal. Ze is van Poolse afkomst, wat haar naam natuurlijk al verraad.

Als kind wilde ze al schoonheidsspecialiste worden, maar haar ouders wilden dat ze ging studeren. Nog tijdens haar studie gingen ze trouwen. Het happy begin viel al snel in duigen toen haar man zijn baan verloor en het vooruitzicht op een nieuwe baan nu niet bepaald rooskleurig was.  

Een vriend attendeerde hem op de mogelijkheden in Nederland, en zo begon hij 19 jaar geleden hier met werken. Agnieszka bleef vooralsnog in Polen, maar lang hield ze dat niet vol en volgde hem om samen te gaan wonen en maar te zien waar het schip zou stranden. Je moet je voorstellen, pas getrouwd en dan op een miezerig zolderkamertje terechtkomen in een huis waar veel Poolse (met name) mannen woonden. In een totaal vreemd land en geen woord Nederlands sprekend. Op een gegeven moment voelden ze zich in hun eigen huis niet meer veilig.

Gelukkig kon Agnieszka  zich met haar Engels nog redelijk verstaanbaar maken, en kwam zo de juiste mensen tegen op haar pad. Haar studie maakte ze wonderbaarlijk genoeg af door op en neer te reizen. Ze studeerde af in de psychologie en pedagogiek en mocht zich Drs. noemen. Ze kreeg zelfs een baan aangeboden op de universiteit in Polen, maar de liefde hield haar in Nederland.

Niet alleen de liefde voor haar partner, maar ook haar voorliefde voor het vak schoonheidsspecialiste wat ze nog altijd voor ogen had.

Inmiddels hadden ze samen een weliswaar klein, maar eigen onderdak gevonden en werkten ze zoveel ze konden. Agnieszka werkte op de BSO en volgde in de avonduren de opleiding tot Schoonheidsspecialiste, en werkte vervolgens nog een tijdje als docent op dezelfde opleiding. Ze kregen twee kinderen en ze besloot haar hart te gaan volgen.

Het bloed kuipt waar het niet gaan kan, en ze startte haar eigen schoonheidssalon. Haar man startte ook zijn eigen bedrijf en ze kochten een huis, inmiddels helemaal Vernederlandst. Kortgeleden zijn ze naar Hoofddorp verhuisd, waar ze haar praktijk verder gaat opbouwen met heel veel passie.

Luisterend naar haar verhaal vroeg ik wat haar nou zo aantrok in haar vak, en zij antwoordde dat ze zo gelukkig wordt als mensen stralend de deur uitgaan. Een gepersonaliseerde behandeling met persoonlijke aandacht zodat de klant heerlijk in haar vel zit na afloop. Een steentje mogen bijdragen aan de zorg die iemand voor zichzelf verdient en zodoende het drukke leven van alledag beter de baas is. Met aandacht voor een gezonde lifestyle, beweging en ontstressen, met natuurlijke producten die de huid conditioneren. Door samen met die klant te kijken hoe de veroudering kan worden vertraagd, de ontspanning terugkomt en ze de salon verlaat met een frisse glow op haar huid.

Alles gaat om balans en harmonie.

Terwijl ze dit alles vertelt glanzen haar ogen. Het komt puur uit haar binnenste, en ik zie nu de combinatie met haar studie die ze toendertijd heeft gevolgd en die zeker niet voor niets is geweest. Alles is psychologie, en Agnieszka bezit de mogelijkheid om dit samen te voegen en zo voor het innerlijk en uiterlijk van de klant te zorgen. Met haar energie die ze doorgeeft en haar hartelijke persoonlijkheid. De klant is tenslotte meer dan haar huid!

Ze heeft haar hart gevolgd, obstakels overwonnen. Het pad is geplaveid. Skin Treat is klaar voor de toekomst. Want als je dát doet wat je hart je ingeeft, dan komt het goed. Vroeg of laat.

Annelies